Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Trip door Texas USA
Trip door Texas USA

Home - Profile - Archives

Dag 9: Laatste bericht over mijn geweldige reis,

Posted on 29/8/2007 at 20:00 - 0 Comments - Post Comment - Link

Hallo luitjes,

Mijn terug reis vanuit londen was niet zo als gewacht maar ik heb erger meegemaakt. Klein vliegtuigje maar we kregen te minste wel een lekker broodje en wat te drinken. Hier onder zie je nog een foto van mijn vliegtuig vanuit Dallas naar Londen Gatwick.



Je moet toch zeggen dat het een leuke vliegtuigje is. Alles zat er op en er aan, alleen de erco was niet zo als het hoorde want die deed het niet. Na dat ik deze melding had ontvangen toen we nog op de grond stonden kreeg ik toch wat de zenuwen. Je weet maar nooit wat er nog meer niet werkt. Maar zoals je nu wel weet ben ik veilig thuis gekomen anders had ik dit natuurlijk niet kunnen schijven.

Op het vliegveld in Amsterdam aangekomen te zijn was het toch best wel even wennen aan het koude weer. Na zo'n 40 graden te hebben gehad in Texas is het koud om weer te landen in Amsterdam. Na toch wat tijd te hebben gewacht bij de bagage pickup kreeg ik dan eindelijk mijn koffers. Ik had toch wel een beetje de zenuwen dat misschien mijn koffer wel in Dallas stonden. Dit omdat we zelf nog eens moesten inchecken maar dit keer zonder mijn koffers. Wie kan zeggen dat mijn koffers ook zijn ingecheckt. En de laatste keer dat ik het heb gecontrolleerd konden koffers niet zelf inchecken. Maar het bleek dat de mensen in Waco zo handig waren geweest om onze koffers te labelen naar Amsterdam, dus deze koffers hebben ons rustig onder het vliegtuig achtervolgd. Wat zijn die Amerikanen toch slim.

Na wat gedronken te hebben heb ik Marco bij de incheckbalie achtergelaten om zelf mijn weg te vervolgen naar huis. Ben netjes opgehaald door mijn geliefde moeder en zus"je". Voor Marco was het nog niet zo ver, hij moest eerst nog 1 half uur vliegen en en toen de trein en de tram nemen naar huis. Hij was thuis rond 23:30. Heb toch wel wat medelijden met hem.

Zelf was ik thuis om 15:00uur en lag te slapen voor 16:00 uur. Even wat feiten.

Zelf heb ik gerezen vanaf 8:30uur (USAtime dus het was hier toen 14:30uur). Dit was op maandag ben aangekomen thuis op 15:00uur op dinsdag dus ik heb zo'n 24 uur rond gerezen. Voor Marco was het noch erger, dus 33 uur gerezen om thuis te komen. We hebben al besloten dat Marco volgende keer direct van Milano naar London Gatwick vliegt en dan we daar elkaar onmoeten. Als er ooit nog eens een keer komt.





Groetjes en misschien tot mijn volgende verhalen zodra ik naar China reis samen met mijn moeder in 7 weken.

Chayim

Ps, voor de laatste foto's kijk maar op Picasaweb

Dag 8: Op het vliegveld in Londen,

Posted on 28/8/2007 at 08:51 - 0 Comments - Post Comment - Link

Hallo allemaal,

Zit nu op het vliegveld in Londen te wachten tot mijn vervolg vlucht vertrekt naar Amsterdam. De vlucht terug van Waco is goed gegaan, het eerste vliegtuig vanuit Waco naar Dallas was een ramp, giga klein, denk dat er nog meer mensen in een bus passen. Na aankomst moesten we eerst met de Interne trein naar de juiste gates gaan. Daar aangekomen dachten we te kunnen inchecken bij "aansluitende vluchten van BA" alleen dit bestond niet. Het kwam er op neer dat we weer eerst uit het vliegveld moesten gaan, opnieuw inchecken, wat ik al reeds op internet had gedaan, en dan waar opnieuw door de doaune. Maar na dit allemaal te hebben gedaan konden we dan eindelijk ons laatste geld uitgeven. Jammer genoeg ben ik niet helemaal tot dit doel gekomen, en heb dus steeds nog wat dollars over. Maar dat geeft niet gebruiken we gewoon de volgende keer. Na 3 uur te hebben gewacht konden we eindelijk in het vliegtuig stappen die ons naar Londen zou bregen. We hadden weer erg luxe stoelen, niet de zelfde als vorige reis maar dit kwam omdat het vliegtuig niet het zelfde was. We zatten direct achter "World Busseniss Class Plus" daardoor hadden we extra veel been ruimte, ook weer eigen tvtjes die je weg kon klappen en alle plek om rommel te maken. We konden hier erg luxe liggen met je voeten tegen het schot aan die de twee klassen uit elkaar hielden. Het was niet al te druk in de vlucht want sommige mensen hadden een hele bank voor zich zelf alleen.  Verder was het eten lekker, had dit keer Kosher eten. Beter dan het gewoone eten. Nu zijn we dan na 9 uur vliegen aangekomen in Londen, en we zitten te wachten tot dat onze vlucht over 2 uur vertrek naar Amsterdam. Daarna zullen we al snel van elkaar afscheid nemen want zijn vlucht gaat al om 5 uur.

Ik stop nu weer even, hoop jullie allemaal in een paar uur te zien in Nederland. Hoop dat mijn koffers ondertussen wel achter mij aan zijn gekomen.

Groetjes,

Chayim

PS, geen foto's omdat mijn kaartlezer in mijn koffer zit.

Dag 7: Laatste dag in de USA en Waco

Posted on 26/8/2007 at 18:08 - 0 Comments - Post Comment - Link

Hallo luitjes,

Nou de laatste dag was aangebroken, we hebben het wat rustiger aangenomen. We hebben om 9:00 uur ontbeten. Daarna zijn we terug gegaan naar het hotel en hebben we gewacht tot dat het 12:00 uur was omdat daarvoor niks open was. Ook wilde ik graag inchecken in het vliegtuig alleen dit kon pas 24 uur voor de tweede vlucht. We hebben daarna besloten om naar de museum te gaan. zoals ik had geschreven in mijn vorige verhaal is dat we naar de Dr. Pepper museum zouden gaan. Dit was een erg klein museumpje. Maar wel leuk.





Moet zeggen dat ik dit zelf niet zo'n geweldige museum vond, maar het was wel erg leuk om er te zijn. Er is jammer genoeg is er weinig over te schijven omdat er ook weinig te lezen viel. Het is meer een reclame bureau dan echt een museum.
Daarna zijn we doorgereden naar een andere museum die speciaal was op gezet om de campus van de universiteit. Dit ging over alle sporten die in de VS  worden gespeeld. Was erg leuk om alles te zien.




Ook hiervan zijn alle foto's weer te zien op mijn site. Ik ga nu stoppen met schijven omdat er verder niks te vertellen is. Dit zal een van mijn laatste verhalen zijn omdat ik morgen terug vlieg naar Nederland. Dit zal mij twee dagen kosten. Wel is het ondertussen gelukt om in te checken, we zitten nu vooraan in het vliegtuig omdat dit een ander model is. Wel weer met twee stoelen naast elkaar. Alleen kon ik niet de tickets uit printen dus hopen dat ik ze kan ophalen op het vliegveld.

Groetjes en tot over twee dagen,

Chayim

Ps, er staan nog wat leuke foto's op de fotosite. Ook staan er wat leuke foto's van gisteren op die we hebben gemaakt op het kamp. Marco heeft deze gemaakt.



Dag 6: Last day at the camp and on our way to Waco, TX

Posted on 25/8/2007 at 21:44 - 0 Comments - Post Comment - Link

Hallo luitjes,

De laatste dagen zijn aangebroken, we hebben nu de dingen gedaan die moesten gebeuren. Daardoor is onze vakantie zo goed als afgesloten.
Vanochtend zijn we eerst gaan ontbijten buiten het hotel want het hotel zelf was wel goed maar het eten was echt niks. Dus we zijn vandaag gaan eten bij de "Burger King". Dit omdat het hele plaatste Clifton maar 1 eetwinkel is met een ontbijt. Maar dat geeft niet, ik hoop alleen niet dat ik straks met meer dan 5 kilo aan mijn lichaam terug kom.
Daarna hebben we onze koffers gepakt en zijn we vertrokken naar Meridian voor het laatste deel kamp. Toen we aankwamen hebben we ons eerst moeten registreren, maar dat moest de dag er voor ook. Daarna zijn we richting 'Arts and Crafts'  gegaan.  daar werden we voorgesteld aan een groep kinderen die voor ons een aantal vragen hadden. Deze kinderen hadden ons de dag er voor ook al gezien en wilde toch graag weten waar we vandaan kwamen. Ook wilde ze graag weten waarvoor we kwamen en nog zo'n duizend vragen. Ook wilde ook de kampleiders van de groepen graag even vertellen dat ze zich wel wilde opofferen om naar Europa te komen om ons te helpen op ons kamp. We hebben nog gezellig gegeten met de kinderen, onder het eten kregen we te horen dat er nog een leuke kampfoto werd gemaakt. Dus daarvoor wilde we wel blijven.  Ook werd er verteld dat onze puzzel bij de "bandagebox" zo goed als klaar was. Er miste nog 1 puzzelstukje van. Ze noemen de EHBOpost op dit kamp "bandagebox" (verbandtrommel). Passende naam. Na nog gesproken te hebben met de director van deze regio, die mij met alle plezier zou ontvangen volgend jaar op dit kamp. Marco had er een wat minder goed gevoel over, maar zijn grootste probleem is dat hij de mensen niet verstaat. Hij vind de Amerikaanse taal erg moeilijk om te verstaan. Ik heb er geen problemen mee. Ook kan hij erg moeilijk met kinderen omgaan, hij is een beetje bang voor ze. Ik heb proberen uit te leggen dat ze niet bijten, maar hij heeft er nog al wat moeite mee. Hij zou ook voor geen goud volgend jaar op dit kamp willen blijven.
Nog een spannend verhaal is, dat gisteren toen we de eerste dag op het kamp waren kregen ik te horen dat ik wel erg goed Engels sprak. Ze dachten in eerste instantie dat ik van Engeland kwam, ik heb ze teleur moeten stellen. Zoals je misschien nu wel hebt gemerkt hoor ik in veel landen behalve Nederland, maar ik blijf ze verbeteren. Nooit gedacht dat ik zo goed Engels zou spreken . Dit is dan ook een van de redenen dat ik volgend jaar wel mag komen, omdat ik goed kan praten en kan omgaan met de kinderen. Wie zou dat ooit zeggen????
Na dat we iedereen hebben gedag hebben gezegd zijn we vertrokken naar Waco. Dit was iets meer dan een uurtje rijden. Maar na aankomst zijn we gelijk gaan inchecken. Jammer genoeg zijn we iets te veel verwent in het hotel in Clifton, daardoor is dit hotel wat minder. Maar het is schoon, en er lopen geen andere dingen rond behalve ik zelf. We hebben wat uitgerust en zijn daarna gaan eten in een leuk restaurantje in de buurt. Voor pappa of Charis zou dit niks zijn want er werd alleen maar kip geserveerd. Maar het ze hadden ook lekker ijs.

Nou dat is het voor dit keer weer, jammer genoeg zijn er foto's omdat ik geen fotokaartje bij me had waardoor alle foto's op het intern geheugen is gezet, en deze kan ik er niet afhalen hier. dus dat kan ik pas thuis doen. Maar morgen krijgen jullie weer een hoop foto's te zien.

Morgen gaan we naar het museum van Dr. Pepper. Lijkt me erg leuk?!?!?! Wist niet dat ze museums hadden voor softdrinks.

groetjes en ik ben bijna thuis,

Chayim

Dag 5: Camp in Meridian

Posted on 24/8/2007 at 19:20 - 0 Comments - Post Comment - Link

Hi allemaal,

Vandaag was dan eindelijk de dag waarvoor deze hele reis was. We hebben een bezoek gemaakt aan het kamp van CCFA.
Zoals elke ochtend zijn we begonnen met het ontbijt. Jammer genoeg is het hotel goed, maar het ontbijt daar in tegen is echt niet te eten. Op een vreemde manier kunnen ze hier geen nomraal ontbijt hebben met kaas en ham of zo iets. alleen maar met jam en Philadelphia. Dus na dit "geweldige" ontbijt hebben we gekozen om morgen (dus voor jullie vandaag) ergens anders te eten.



Na dit ontbijt zijn we gelijk de weg op gegaan naar Meridian. Dit is zo'n 30 min rijden. Na het bord te hebben voorbij gereden richting het kamp moesten we een afslag nemen, dit ging allemaal geweldig tot dat de weg ophield en dit veranderde in een grindweg. Dit was zo'n ontzettende grindweg dat de auto na 5 meter rijden niet meer wit was maar meer zand. Na een min of 10 gereden te hebben dacht ik een tak op de weg te zien, jammer genoeg net voor dat ik er over heen reed kwam ik er achter door dat het bewoog, dat dit toch niet echt een tak was maar meer een SLANG. Jammer genoeg was het al te laat en heb ik dit arme dier dodelijk verwond. Hij heeft net niet overleeft. Na deze ontdekking kregen we toch wel een beetje de zenuwen omdat er dus bleek dat er slangen in de buurt waren. Na aankomst hebben we ons zelf gemeld bij de info desk, hier werden we hartelijk verwelkomt en er werdt door de porto omgeroepen dat er 2 Italianen bij de desk stonden. Ik heb hier natuurlijk eerst even bekend moeten maken dat ik zeker geen Italiaan ben. Na deze openbaring was het toch fijn om weer gewoon Nederlander te kunnen zijn. We hebben vele mensen ontmoet, veel kinderen gesproken een ontzettent leuk mee gedaan met een leuke puzzel die de susters hadden liggen voor wat tijd verdrijf.

Wat leuke weetjes over dit kamp:

Er waren 70 kinderen die deelnamen
Meer dan 30 kampleiders
10 ondersteuners.
wel 6 verpleegkundigen
2 dokters
en 4 dagen vol plezier.

In Amerika is het verplicht om op een kamp die iets te maken heeft met medici per 25 kinderen 1 zuster te hebben, zoals je ziet heeft dit kamp er wel wat meer. Ook is het verplicht dat er per 50 kinderen 1 dokter aanwezig is. Dat ook hebben ze genoeg.
Voor dat de kinderen naar dit kamp kwamen moesten ze allemaal voor 4 dagen hun medicijnen maken in van die bakjes.



Deze worden voor dat ze zich kunnen inschrijven op de dag van het kamp gecontrolleerd door de dokter of zuster. Na goedkeuring mogen ze blijven. Daarna worden de medicijnen ingenomen door de zusters en deze worden op de juste tijd weer uitgedeeld door de zusters. Ze blijven er bij staan tot dat ze zijn ingenomen een daarna teken ze het af.
We hebben aan het eind van de dag wat gesproken met de hoofd van de afdeling in Texas.  Na een lang verhaal ben ik uitgenodigd om volgend jaar als kampleider terug te komen om dit alles 4 dagen te mogen meemaken.  Het enige wat er wel bij zit is dat ik zelf mijn vlucht moet betalen, maar dat heb ik er wel voor over om  deze ervaring mee te maken. Toch een leuke afsluiting van de dag. We zijn om 5:00uur terug gekeert naar het hotel.

Groetjes,

Chayim





PS, alle foto's van deze dag staan op internet: http://picasaweb.google.com/chayim.bell

Dag 4: On the road,

Posted on 23/8/2007 at 21:30 - 0 Comments - Post Comment - Link

Hallo allemaal,

Nou zoals jullie zien heb ik toch internet, heb wel bijna het halve hotel moeten vermoorden om het te krijgen maar ik heb het .
Zoals je misschien wel begrijpt zijn we vandaag op weg gagaan naar Clifton. Dit ligt zo'n 400 km van Houston en zo'n 60 km van Waco af. Het heeft ons zo'n 5 uurtjes gedruurd maar we zijn toen toch echt aangekomen op de juiste locatie met mijn handige TOMTOM. Voor dat ik jullie ga vertellen wat voor geweldig hotel ik nu wel niet heb zal ik eerst eens wat dieper in gaang over de manier waarop er wordt gereden voor dat je ergens komt. Als eerst verschillende snelheden hier echt giga. Soms mag je maar 35 mph en andere keren op de zelfde weg 70mph. om het verschil te laten zien in km: 35 mph is zo'n 50 km per uur en 70mph is zo'n 120 km per uur. En dan zal je denken dat je dat wel kan zien aan de weg waar op je rijd maar dat is niet waar, want soms mag je op een 1 baans weg wel 70mph en op een 3 baans weg maar 50mph. Dus het is gewoon goed opletten.
Iets anders waar je giga voor moet opletten zijn de rond slingerende banden. Overal langs de weg ligt wel een kapotte band.

Daarnaast hebben de mensen een probleem om gewoon rechts te rijden, zoals je misschien wel op de foto ziet hier boven is dat deze vrachtwagen (aan trailer) rijd op de tweede baan. De auto rechts daar van haalt hem dus gewoon in. Dit is alllemaal toegestaan hier.
Nu even wat over mijn hotel kamer.

Na aankomst hebben we ingecheckt. Dit ging al gewoon erg makkelijk. Na het bekijken van de kamer baalde we gewoon dat we niet eerder waren vertroken vanuit Houston. Dit hotel is schoon, netjes, mooi en er is gratis internet die ook nog werkt. Daarnaast hebben we een tv met video en dvd speler.

Ook het stadje waar we nu zijn is echt een amerikaans formaat. allemaal leuk opgezet. oud en leuke straatjes.

We hebben 's avonds gekozen voor een locale bioscoop, erg lokaal. Ik geloof dat we met z'n 10en in de bioscoop zaten.


Maar dit alles maakte het niet minder leuk.
Nog 1 ding dat ik moet vertellen is het tanken voor de auto. Als eerste is het giga goedkoop. ik betaal voor 1 galon (2,5 liter) zo'n 2,50 euro. Probeer dat maar in Nederland te vinden. Het enige probleem is dat je niet zomaar kan tanken. Je moet eerst zo'n 20 handelingen verichten om benzine te krijgen. De eerste keer dat we wilde taken moesten wisten we geen eens wat er in de tank moest. Na wat geruik en diepzinig het boekje lezen zijn we er achter gekomen dat hij op 95 rijd. Toen de slang er in, en de knop om, jammer genoeg kwam er niks uit, na enig navraag zijn we er achter gekomen dat we dus eerst meerdere handelingen moesten doen voor dat hij ging lopen, maar aan het eind hebben we wel 2 keer getankt. En het was nog succesvol ook.
Tot zo veer weer mijn belevenis in dit land. Morgen gaan we naar het kamp dus er zal wel veel te schijven zijn.

Groetjes,

Chayim



Ps, er staan weer nieuwe foto's op mijn foto site, deze keer zijn ze gemaakt door Marco, dit omdat ik achter het stuur zat. Er staan ook wat foto's bij van de vorige dagen. Kijk maar op: http://picasaweb.google.com/chayim.bell

Dag 3: ShoppingMall

Posted on 22/8/2007 at 21:30 - 0 Comments - Post Comment - Link

En er is weer en dag voorbij. Het is een wat rustigere dag geweest als gisteren. Ben vandaag wat geld gaan uitgeven (wat ik nog over had na gisteren) in het winkelcentrum. Phoe he, ik ben in veel winkelcentra’s geweest maar dit was echt giga groot. We hadden op de duur het probleem wat we onze ingang niet meer konden terug vinden. Ik moet alleen wel zeggen dat ze niet zo gesteld zijn op wc’s. In dit giga grote winkelcentrum was totaal 1 wc groep te vinden. Verder moest ik in winkels vragen om hun wc’s te gebruiken. In dit winkelcentrum was echt alles te vinden. Kleren, boeken, dvd’s, cd’s, tv’s en nog veel meer. Er was zelfs een speciale MAC store. Jammer genoeg was al het software in het engels. Wel heb ik even de nieuwe APPLE phone mogen vasthouden. Op deze foto zie je de nieuwe telefoon met mijn hand. Dit is wel erg speciaal want misschien zal deze telefoon wel nooit te koop zijn in Nederland.

Er was nog veel meer te zien, ze hadden zelfs een kunstwerk met veel water. Ook was er een geweldige indoor schaatsbaan te zien.

Na dit spannende avontuur in deze winkels hebben we weer voor de weg gekozen en zijn we terug gereden naar het hotel. Ik moest alleen nog de strijd aan gaan met een speciaal diertje. Dit speciale dier heb ik vanochtend gevonden in mijn badkamer, deze heb ik gelijk na het weg halen van mijn spullen afgesloten. Jammer genoeg heb ik een stelletje vreemde schoonmakers want die hebben na het ontdekken van dit beestje niet gekozen voor het verdelgen van dit beest maar om hem vrij te laten in mijn kamer. Dus toen ik terug kwam zat hij al reeds op de uitkijk bij het raam. Gelukkig heb ik op de terug weg ongedierte verdelger gekocht en deze heb ik dus bijna leeg gespoten tegen het raam. Jammer genoeg was dit niet genoeg dus heb ik mijn zool van mijn schoen moeten gebruiken om hem dan toch echt het hoekje om te leggen. Daarna heb ik hem met zo’n hele wc rol opgeruimd en geprobeerd door te spoelen. Ik heb hier alleen zo’n 50 liter water voor moeten gebruiken om het dan echt door de wc te krijgen. Dit was het weer voor vandaag. Morgen gaan we zo’n 5 uur rijden naar Clifton waar we de volgende dag het kamp gaan bezoeken. Ik weet niet precies of dit hotel wel internet heeft dus als jullie 3 dagen niks horen komt dat door het geen internet hebben. Maar in dit hyper moderne Amerika lijkt het me stug dat er geen internet is. Groetjes, en tot snel Chayim PS, zelfs Andre Rieu is hier te vinden
 

Dag 2: Johnson Space Center....

Posted on 21/8/2007 at 22:45 - 0 Comments - Post Comment - Link

Hallo allemaal, Nou mijn eerste dag was best goed, even wennen aan de tijd.. Jammer genoeg was ik om 4:00 uur al wakker, maar dit heb ik doorgebracht met het kijken van leuke dvds die ik heb binnen gesmokkeld in mijn koffer. Om 8:00 uur hebben we gezellig met z’n 2en ontbeten in het hotel. Jammer genoeg konden we dit geen ontbijt noemen dus hebben we de beslissing genomen om naar de space center te gaan. Daar aangekomen moesten we eerst wachten in de buitenlucht. De buitenlucht is gelukkig anders dan in Nederland, hier is het ’s ochtends al 30 graden. Om 10 uur was het dan eindelijk zo ver, we mochten naar binnen. Eenmaal binnen gekomen hebben we direct de trein genomen door het enorme terrein “Houston Space Center”.
 
Ik moet zeggen dat het gewoon een stad is op zich zelf. Vanwege de landing van Spaceshuttle Endeavour konden we niet bij “Houston Control” kijken. Maar we mochten wel bij alle andere onderdelen achter de schermen kijken. We hebben achter de schermen mogen kijken van het test en onderzoek centrum, en zijn we bij de enige spaceshuttle geweest die nooit heeft gevlogen.
 

De foto’s van dit alles kan je bekijken op: http://picasaweb.google.com/chayim.bell Na terug gekomen te zijn in Johnson Space Center hebben we daar enige testvluchten mogen doen, jammer genoeg was deze niet succesvol voor mij, maar Marco kon hem aardig aan de grond zetten. Mijn spaceshuttle was wel geland, alleen mijn neus was eerder aan de grond dan de rest van de shuttle. En volgens de computer mocht dat toch echt niet. Daarna kregen we te horen dat de Spaceshuttle Endeavour in aantocht was, dus hebben we ons begeven tot de grote hal waar we met z’n alle op een groot scherm konden bekijken hoe deze geweldige landing werd uitgevoerd. Maar weer gelukkig dat ik niet aan boord was. Het werd nu toch echt tijd om maar eens een goed ontbijt en lunch te nuttigen. Er waren verschillende lekkere maaltijden te verkrijgen. Dus hebben wij gekozen voor een Large Cheese burger gekozen met Chips en sause naar keuze. Jammer genoeg zijn deze Amerikanen gek op prik, en er is dus geen drank te krijgen zonder bubbels. Na dit allemaal op te hebben gemaakt zijn we doorgegaan met onze tour door dit geweldige gebouw. We hebben de Blast off mogen meemaken, jammer genoeg kon ik na dit alles niks meer horen vanwege het harde lawaai. Toen maar voor een wat rustigere bezigheid gekozen. Starship Gallery. Het spreekt al een beetje voor zich zelf, hier konden we dus alle verschillende sterren schepen zien. Erg mooi allemaal. Het was ondertussen al 2:00 uur en mijn lichaam begon aardig te voelen. Dus hebben we maar voor de Giftshop gekozen. Jammer genoeg ben ik hier wat uitgeschoten. Hier door zal ik dus een extra koffer moeten kopen.
 
Gelukkig mag ik in de vlucht 2 koffers meenemen. Na weer 1 uur gereden te hebben waren we weer terug in het hotel en heb ik even gekozen voor wat uit te rusten. ’s Avonds zijn we op zoek gegaan naar een lekker restaurant, jammer genoeg is dit nog niet zo makkelijk hier. Dus hebben we aan het eind gekozen voor Subway om de hoek van ons hotel. Hier kan je echt geweldige broden krijgen met al het vlees, groente en saus die ik maar zou willen kiezen. Daarna hebben we gelukkig ons weg weer terug kunnen vinden naar ons hotel en ben ik begonnen aan dit verhaal. Dus tot zo ver weer en tot morgen of voor jullie vandaag, Chayim Ps, Ik heb nu wel een erg speciale wc gezien:
 

Foto's

Posted on 21/8/2007 at 16:55 - 0 Comments - Post Comment - Link

Om jullie niet te lang in spanning te laten tot dat ik terug ben, heb ik mijn foto's alvast op internet gezet. Kijk maar op deze link: http://picasaweb.google.com/chayim.bell Groetjes, Chayim

Jupsuit voor Tyrese

Posted on 21/8/2007 at 16:00 - 0 Comments - Post Comment - Link



Dag 1: Aankomst in de USA en ons 'geweldige hotel'?!?!?!

Posted on 20/8/2007 at 23:00 - 0 Comments - Post Comment - Link

Na weken plannen is het dan eindelijk zo ver. Vanochtend om 5.00uur ben ik samen met Marco en mijn moeder vertrokken naar Schiphol. De eerste vlucht was erg succesvol, jammer genoeg was het vliegtuig niet zo nieuw meer. De stoelen, de ramen en zelfs de stewardessen waren oud. Maar dat hindert niet want het was maar een vlucht van 1 uur. Aan gekomen in London Gatwick moesten we eerst een 20 minuten lopen om daarna nogmaals door de security check te gaan. Zelfs mijn schoenen moesten uit. Hindert niet, weet je te minste dat je veilig bent. Ik alleen met mijn stomme kop, had een flesje water gekregen in het vliegtuig. Deze had ik dood leuk in mijn tas gestopt en meegenomen aar de security check. Deze moest ik natuurlijk na enige uitleg inleveren. Na 3 uur te hebben gewacht in Londen konden we overstappen op een zeer modern vliegtuig. Dit vliegtuig is voorzien van de laatste snufjes. Elke stoeleigenaar heeft een eigen tv met daar op maar liefst 13 kanalen. Op deze 13 kanalen waren verschillende films, cartoons en series te zien. De hele vlucht door. Daarnaast had je maarliefst 25 radio kanalen. Omdat ik ons al had ingecheckt via internet heb ik de enige 2 plekken gereserveerd die en het raam en een gangpad had zonder dat er nog iemand tussen zat. Het enige nadeel (dachten we eerst) was dat het helemaal aan het eind van het vliegtuig was. Dus dicht bij de wc’s. Dit viel alleen onder de vlucht reuze mee. Er zat nog een keuken tussen. Het voordeel van deze twee stoelen was wel dat ze groter waren dan de normale ‘World traveller class’ stoelen. Dus we zaten erg ruim en konden zelfs nog achter over liggen zonder op de schoot te liggen van de achterbuurman. Deze vlucht heb ik zelfs nog wat kunnen slapen dankzij mijn nieuwe geavanceerde koptelefoon. Deze zeer geavanceerde koptelefoon zorgt er voor dat ik minder last heb van het geluid om mij heen. Dit werkt zeker. Na een vlucht van 10 uur is er maar 1 ding die je wilt, snel je auto ophalen en naar je hotel gaan om even onder de douche te springen. Nou geloof me als je naar de USA vliegt zit dat er zeker niet in. We hebben eerst nog in een rij moeten staan van maarliefst een wachttijd van een uur om door de eerste deel van de douane te gaan. Hier werd gecontroleerd of je niemand hebt vermoord. Dit moest je overigens wel eerst invullen op een visa aanvraag formulier. Net of je aangeeft of je ooit voor de rechtbank bent geweest. Eindelijk waren we dan aan de beurt. Marco mocht eerst. Jammer genoeg was deze douane beambte erg wakker waardoor Marco apart werd genomen en samen met nog meer mensen naar een speciale plek op het vliegveld werd gebracht. Ik wist alleen niet waar. Eindelijk was ik aan de beurt.... Geef netjes al mijn aanvraag formulieren aan deze beambte. Zijn eerste vraag: wat is u doel van het verblijf? Nou wat dacht je van vakantie!. Eigenlijk dacht ik wel dat hij het daar bij zou houden maar nee, hij moest weer zo nodig mijn paspoort open doen. Daar vond hij eerst 2 stempels van Israël in. Beambte: Wat was u rede van verblijf? Ik: Zelfde als nu, vakantie. De zelfde pagina stond ook zo nodig het visum van China, dus je raad het al, hier is dan zijn volgende vraag: wat was u rede van verblijf? Ik, ook in dit land vakantie. Omdat hij denk ik vond dat ik wel erg veel vakantie had wou hij erg graag weten hoeveel ik op zak had. Met een vertrouwelijk gezicht 800 dollar. Ow, zegt deze beambte weer, waarom zo veel? Omdat ik een auto ga huren, was mijn reactie. Beambte weer, maar hebt u wel een credit kaart? Mijn antwoord: ja, anders kan ik verder niks. Waarom hebt u dan zo veel geld bij u, is weer zijn vraag. Dus mijn reactie is dan ook weer, omdat ik de auto met geld wil betalen. Deze vriendelijk kijkende man krabt dan maar eens achter zijn oren, neemt een foto van mij zonder mijn bril, allebei mijn vingerafdruk van de wijsvinger en verteld me dan dat ik ben toegelaten tot dit geweldige land. Na dit kruisverhoor was ik eigenlijk al gewaagt om mijn koffer te pakken en direct het zelfde vliegtuig terug te nemen. Maar toen schoot me te binnen dat ik met iemand was. Eigenlijk wist ik alleen niet meer waar deze vriendelijke persoon was. Na wat vraagwerk en zoeken vonden we elkaar weer terug bij de geheime locatie voor mensen die het land wel in mogen maar waar ze eerst even wat meer speurwerk willen doen. Na wat overleg hebben we onze koffers gehaald en zijn we op weg gegaan naar onze tweede en laatste controle. Aangekomen bij deze controle bleek alleen dat ze niet zo veel zin hadden om iets te doen, zonder te kijken namen ze mijn tweede ingevulde formulier in en lieten ze me zonder te verblikken of te verblozen door naar het geweldige USA. Eindelijk dacht ik, nu snel de auto ophalen en dan naar het hotel. Dacht het niet, kon nergens de desk vinden van mijn autoverhuurbedrijf. Jammer genoeg door de vermoeidheid heb ik een bord gemist met groot daar op geschreven: “Bus to car rental” Dus na enige tijd zoeken heb ik het dan toch maar gevraagd. En ja hoor ik werd verwezen naar deze bus. Na een 5 minuten gereden te hebben komen we bij een complex met allerlei verhuurbedrijven. Geweldig, alleen waar is de mijne? Na weer wat speurwerk hebben we hem dan eindelijk gevonden. Gelukkig hoefde we hier alleen maar wat formulieren in te vullen, en dit had ik natuurlijk nog niet gedaan vandaag, en toen kregen we onze PT Cruizer CABRIO mee.
 



Snel de navigatie installeren en op naar het hotel. Aangekomen in het hotel hadden ze nog nooit van ene BELL gehoord. Ook hier moesten we ons Engels toch weer even op de proef stellen, en aan het eind hebben ze ons dan toch gevonden. Wel moet ik zeggen dat de foto’s op de website van het bedrijf de mij deze hotels heeft aangesmeerd, er wel wat mooier uit zien. De kamer zelf is mooi groot, alleen ontzetten oud, vies, oud en ook nog vies. Maar dat overleef ik wel. Tot zo ver mijn eerste dag, ik zal proberen elke dag wat leuks te schijven over mijn belevenis in de USA. Ik hoop alleen wel dat de volgende dagen wat minder zwaar zijn. Groetjes Chayim en al het andere leven in mijn kamer.